Impregnacja ma na celu uodpornienie drewna na oddziaływanie niekorzystnych czynników zewnętrznych oraz szkodników biologicznych. Środki impregnacyjne (PN-76/C-04906) są to najczęściej mieszaniny różnych związków chemicznych, na ogół rozpuszczalnych w wodzie. Impregnaty powinny być: nieszkodliwe dla ludzi i zwierząt, odpowiednio silne grzybobójcze, czyli o właściwej toksyczności, dobrze wnikające w drewno, odporne na wymywanie (PN-76/C-04908), łatwe w stosowaniu, trwałe w działaniu. Ponadto impregnat nie może tracić swych grzybobójczych właściwości pod wpływem łączenia się z solami wapnia, magnezu i innych alkaliów oraz utrudniać późniejszej obróbki drewna. Nie powinien zwiększać stopnia palności, pogarszać mechanicznych właściwości drewna (PN-76/C-04907) oraz działać koro-dująco na metale. Obróbka mechaniczna drewna powinna poprzedzać proces impregnacji, ponieważ przez nacięcia w drewnie impregnowanym grzyb może wnikać do niezabezpieczonego fragmentu. W projekcie budowlanym należy przewidzieć sposoby oraz środki służące zabezpieczeniu drewna przed korozją biologiczną, zależnie od warunków wykonania i użytkowania elementów konstrukcyjnych. Do ochrony drewna wolno używać wyłącznie impregnatów dopuszczonych do stosowania w budownictwie na podstawie dokumentów określonych w prawie budowlanym (deklaracja zgodności lub certyfikat zgodności z normą lub aprobatą techniczną, gdy na wyrób nie ma normy).